Η λέξη ναρκωτικό μπορεί να αναφέρεται σε μια πλατιά ποικιλία ουσιών, συμπεριλαμβανομένων συνταγογραφούμενων και μη φαρμάκων, που οι άνθρωποι μπορούν να δέχονται στο σώμα τους. Θα περιορίσουμε τον όρο ναρκωτικό στην έννοια των ψυχοδραστικών ουσιών, εκτός νικοτίνης και αλκοόλ, που δύναται να προκαλέσουν φυσική. και ψυχολογική εξάρτηση. Όπως το κάπνισμα και το ποτό, η χρήση ναρκωτικών έχει μακρά ιστορία Σήμερα, η κατάχρηση ουσιών αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα για πολλές Χώρες, ειδικά της Β. Αμερικής και της Ευρώπης, ένα πρόβλημα με ολοένα αυξανόμενες διαστάσεις, παρά ης προσπάθειες που γίνoνται γlO τον περιορισμό και την καταπολέμηση του.

Όμως γιατί οι έφηβοι δοκιμάζουν μαριχουάνα ή άλλα ναρκωτικά; Δύο από τους ισχυρότερους παράγοντες που καθορίζουν τα πρώτα στάδια της Χρήσης είναι η διαθεσιμότητα και η κοινωνική μάθηση. Οι έφηβοι βλέπουν φίλους και σημαντικούς ενήλικες (π.χ. γονείς και διασημότητες, μοντέλα συμπεριφοράς και mάσεις) που προωθούν την χρήση. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι έφηβοι είναι πιο πιθανό να κάνουν Χρήση μαριχουάνας ή άλλων ναρκωτικών αν οι γονείς ή οι φίλοι τους χρησιμοποιούν ψυΧοτρόπες ουσίες, όπως το αλκοόλ και η μαριχουάνα. Ωστόσο, η συνηθέστερη εισαγωγή των περισσοτέρων νέων στη μαριχουάνα γίνεται μέσω φίλων. Αφού ξεκινήσει η χρήση ουσιών, τα άτομα τείνουν να συνεχίζουν.

Επειδή οι άνθρωποι συχνά κάνουν χρήση παρουσία φίλων και άλλων γνωστών, η κοινωνική πίεση και η ενθάρρυνση επίσης τείνουν να δια τηρούν και να αυξάνουν τη χρήση. Γιατί κάποια άτομα προωθούνται από τη χρήση στην κατάχρηση; Χαρακτηριστικά προσωπικότητας φαίνεται ότι έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Συγκριτικά με άτομα που επιδίδονται σε περιστασιακή χρήση, αυτά που προχωρούν στην κατάχρηση τείνουν να είναι πιο επαναστατικά, πιο παρορμητικά, να απoδέxoνται την παράνομη συμπεριφορά και να πρoσανατoλίzoνται στην αναζήτηση ευχαρίστησης. Επίσης, τείνουν να είναι λιγότερο κοινωνικά ενταγμένα και λιγότερο αφοσιωμένα σε κάποια θρησκεία. Εμποδίζοντας και σταματώντας την κατάχρηση ουσιών.

Δύο προσεγγίσεις μπορούν να Χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση της εφηβικής κατάχρησης ουσιών, Η μία απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους, μέσω εκπαιδευτικών προγραμμάτων και εκστρατειών σε σχολεία και Μ.Μ.Ε. Πριν τη δεκαετία του '80 αυτές οι προσπάθειες παρουσίαζαν κυρίως πληροφορίες για τις αρνητικές συνέπειες της Χρήσης και δεν αποδείχθηκαν ιδιαίτερα επιτυχείς.

Σήμερα η αντιμετώπιση τείνει να επικεντρώνεται στη δυσκολία παιδιών για το πως θα αντισταθούν στο ξεκίνημα της Χρήσης, Χρησιμοποιώντας προγράμματα βασισμένα στις μεθόδους κοινωνικής επιρροής ΚΟ1 εξάσκησης δεξιοτήτων, όπως αυτές που ελήφθη σαν υπόψη στην αντιμετώπιση του Kαπνίσματoς. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν την πιθανότητα Χρήσης ναρκωτικών, όπως η μαριχουάνα, σε πολλά άτομα.

Η δεύτερη προσέγγιση κατευθύνεται στο να ενεργοποιούντο οι γονείς στην επιτήρηση των παιδιών τους. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά γονέων που παρέχουν ελάχιστο έλεγχο, κανονισμούς και επίβλεψη, έχουν τέσσερις φορές πιθανότητες να ξεκινήσουν τη Χρήση ουσιών απ' ότι τα παιδιά που έχουν ενεργούς, ευαίσθητο ποιημένους γονείς, οι οποίοι ακούν και επικοινωνούν με τα παιδιά τους, κρατώντας μια ισορροπία μεταξύ απελευθέρωσης και προστασίας.

Η κατάχρηση ουσιών συνεπάγεται συμπεριφορές που είναι δύσκολο να αποφευχθούν, ιδιαίτερα αν έχει αναπτυχθεί σωματική εξάρτηση. Τα αποτελέσματα ερευνών που αφορούν την αντιμετώπιση της κατάχρησης υποδεικνύουν τα συμπεράσματα. Πρώτον, οι ποιο αποτελεσματικές τεχνικές περιλαμβάνουν συμπεριφορικές και γνωστικές μεθόδους, όπως είναι οι τεχνικές αυτοελέγχου.

Παραδείγματος χάριν, έχει βρεθεί ότι η ενίσχυση της εγκράτειας και της αποχής αυξάνει την επιτυχία θεραπειών κοκαΐνης. Δεύτερον ότι αποτελεσματικά προγράμματα χρησιμοποιούν χημικούς ανταγωνιστές για να εμποδίσουν τις ευφορικές συνέπειες της ηρωίνης, της μορφίνης και κωδείνης.

Ο πιο διαδεδομένος αvταγωνιστής ονομάζεται μεθαδόνη, ουσία που έχει φυσιολογικές επιδράσεις αvτίστοιχες με αυτές των οπιούχων. με εξαίρεση το ευφορικό συναίσθημα, αλλά από την οποία είναι πιθανή η φυσική εξάρτηση.

Τα νεότερα προγράμματα απεξάρτησης Χρησιμοποιούν τη Βουπρενορφίνη, ουσία που σε αντίθεση με τη μεθαδόνη δεν προκαλεί σωματική εξάρτηση, Χορηγείται σε υπογλώσσια μορφή και η δράση της μπορεί να διαρκέσει έως τρεις ημέρες.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η θεραπεία που συνδυάζει κάποιον ανταγωνιστή (μεθαδόνη, βουπρενορφίνη) και ψυχολογική υποστήριξη είναι πολύ πιο αποτελεσματική απ' ότι ο ανταγωνιστής μόνος του.

Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των χρηστών έχει μεγαλώσει και στο νησί μας. Το πρόβλημα είτε άμεσα είτε έμμεσα αφορά όλους μας, γι' αυτό και η ευαισθητοποίηση και η πληροφόρηση μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο,

Από το φθινόπωρο του 2003 λειτουργεί πρόγραμμα απεξάρτησης (βουπρενορφίνης), με αξιόλογα αποτελέσματα - υπάρχει βελτίωση στο 30% περiπου όσων το ακολουθούν στο οποίο παρέχεται ιατρική και ψυχολογική παρακολούθηση και υποστήριξη.

Αναμένεται το τοπικό παράρτημα του ΟΚΑΝΑ να στελεχωθεί με περισσότερο προσωπικό, έτσι ώστε να έχει τη δυνατότητα παροχής βοήθειας σε περισσότερα εξαρτημένα άτομα.