Αφορμή για τη συγγραφή αυτού του άρθρου αποτέλεσε το αποτέλεσμα της συνεδριάσεως του Δ.Σ. που πραγματοποιήθηκε στον Αρχάγγελο στις 30/6/06.

Οι πολίτες του δήμου Αρχαγγέλου στις 15/10 καλούνται να επιλέξουν από τη μια μεριά υποψηφίους που το κυρίαρχο μήνυμά τους είναι να "αποκαθάρουν την πολιτική διαφθορά" ή αλλιώς "να ηθικοποιήσουν την πολιτική", ενώ από την άλλη, τον απερχόμενο δήμαρχο, που είναι εκφραστής μιας διαδικασίας απαξίωσης της πολιτικής και μίας ανοιχτής επιβολής της "διαπλοκής" στην πολιτική εξουσία. Με άλλα λόγια, οι βαρόνοι της διαπλοκής αντί να κυβερνούν δι' αντιπροσώπων, θέτοντας υπό ομηρία την πολιτική και τους συμβούλους, αποφασίζουν να κυβερνήσουν μόνοι τους.

Δεν πιστεύω ο δήμαρχος Αρχαγγέλου να είναι συγκυριακός και να ξανακατεβαίνει για συγκυριακούς λόγους. Ούτε να είναι ένα "φασιστικό" φαινόμενο που βασίζεται στην οικονομική και μιντιατική δύναμή του.

Ούτε να ασκεί πιέσεις, απειλές, και υποσχέσεις στους δημότες Αρχαγγέλου, αντιπροσωπεύοντας συγχρόνως ένα λαϊκισμό, ο οποίος είναι πολύ επικίνδυνος για το δήμο μας. Ούτε πάλι πιστεύω να χρωματίζει αυτόν με αλαζονικές κινήσεις.

Επίσης, δεν πιστεύω οι επιτήδειοι δημοτικοδίαιτοι σύμβουλοι, (τουλάχιστον μερικοί) να μην σέβονται τον άνθρωπο και να μην επιδιώκουν την καθιέρωση του με τάση για ιδιώτευση και στενό ατομικό συμφέρον, αντί για την ελεύθερη ανάπτυξη και συλλογικότητα.

Αυτό, όμως, που με έκανε να αντιδράσω φανερά είναι το ότι κατά τη διάρκεια της συνεδρία σης του δ.σ., ο κ. δήμαρχος μίλησε στιγμιαία και χάιδεψε επιφανειακά την έννοια της ηθικής της πoλιτικής.

Επιτρέψτε μου, κ. δήμαρχε, να σας δασκαλέψω και να σας επισημάνω ότι η πολιτική οφείλει να έχει τη δική της ηθική. Μια ηθική, όμως, που θα καθορίζεται από τις επιταγές του νόμου και όχι από εσωτερικευμένες επιταγές και προσωπικά κίνητρα. Κριτήρια αξιολόγησης της ηθικής της πoλιτικής είναι η εφαρμογή του δικαίου και η επιδίωξη του κοινού αγαθού και όχι τα προσωπικά και υστερόβουλα κίνητρα του καθενός. Η πολιτική, επομένως, είναι ηθική όταν εφαρμόζει τις πολιτειακές, κανονιστικές διατάξεις και όχι αυτές του οποιοδήποτε ιερατείου.

Το περιβάλλον στο οποίο . αναπτύσσεται η πολιτική επιβάλλει τη Χρήση της διχοτομίας δικαίου - αδίκου και όχι της διχοτομίας καλού κακού. Η πολιτική έχει ένα δικό της "ακάθαρτο" ήθος, όχι επειδή υπάρχει μία εγγενής ανηθικότητα στην πολιτική δράση, αλλά γιατί το περιβάλλον στο οποίο αυτή αναπτύσσεται είναι ο κοσμικός χώρος της διαμεσολάβησης που εμπεριέχει το ιδιοτελές συμφέρον, τη συνυπάρχουσα διαφθορά και κυρίως την τραγική ελευθερία της επιλoγής των αξιών.

Η διαφθορά και δημόσια συμπεριφορά κάποιων συμβούλων δεν πρέπει να χρησιμεύουν ως άλλοθι για την αποκαθήλωση της πολιτικής δράσης. Κάθε πολιτική έχει τη δική της ηθική και αυτό που χρειάζεται είναι να αποφεύγουμε να υπαγάγουμε την πολιτική στη σφαίρα των κινήτρων, αντί σ' αυτήν του νόμου, καθώς και να προσπαθήσουμε να επιβάλλουμε την ηθική με πολιτικά μέσα.

Για να μη γίνει, όμως, αυτό πρέπει να ακολουθήσουμε το δρόμο της ηθικής της ευθύνης, η οποία αντιμετωπίζει τις πιθανές συνέπειες των αποφάσεών της και όχι το δρόμο της ηθικής της πεποίθησης, η οποία υπακούει μόνο στο καθήκον

****************************8

πεται από τον αυταρχισμό της επιδίωξης εφαρμογής κάποιων αξιών, ανεξαρτήτως συνεπειών. Γι' αυτό λοιπόν, η ηθική της ευθύνης μας προσκαλεί να ακολουθήσουμε εκείνο το δρόμο που λαμβάνει υπόψη του τα κοινά ανθρώπινα ελαττώματα και αδυναμίες στο πεπερασμένο της ανθρώπινης ύπαρξης.

Κλείνοντας, θεωρώ αναγκαίο να επισημάνω ότι κατά τη διάρκεια της προ εκλογικής περιόδου, πρέπει να αναδείξουμε τον πολιτισμό μέσα από την πολιτική που ο κάθε υποψήφιος θα ακολουθήσει.