Η διαταραχή αυτισμού, η οποία αναφέρεται επίσης ως βρεφονηπιακός ή παιδικός αυτισμός ή ως αυτισμός του Kanner, χαρακτηρίζεται από έντονα διαταραγμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία, καθώς και από περιορισμένες δραστηριότητες και ενδιαφέροντα. Η αιτιολογία της Αυτιστικής Διαταραχής είναι ουσιαστικά άγνωστη. Η επικρατούσα υπόθεση είναι ότι οφείλεται σε κάποιο είδος εγκεφαλικής ανωμαλίας/δυσλειτουργίας.

Χαρακτηριστικά
Ά Βλάβη στην κοινωνική αλληλεπίδραση: τα αυτιστικά παιδιά φαίνονται να μην έχουν αναπτύξει την ικανότητα να κάνουν δεσμό με τους γονείς τους ή με τα άτομα που τα φροντίζουν. Ανάλογα με τη βαρύτητα της διαταραχής μπορεί να δείχνουν κάποια αλληλεπίδραση, χωρίς όμως ζεστασιά και ευαισθησία, ή να είναι αποσυρμένα, εντελώς αποκομμένα από το περιβάλλον. Στις κοινωνικές τους επαφές είναι απόμακρα, δεν συμμετέχουν, δεν κάνουν σχέσεις με συνομηλίκους, έχουν κάτι το "μηχανικό".

΄Β Δυσκολίες ομιλίας, γλώσσας, επικοινωνίας: η αδυναμία στη γλώσσα (επικοινωνία) ποικίλλει από πλήρης απουσία ομιλίας μέχρι ήπιες αποκλίσεις του λόγου. Έτσι η ομιλία μπορεί να είναι μονότονη, σαν τραγούδι, να παρουσιάζει στερεοτυπίες, επαναλήψεις λέξεων ή φράσεων ή διάφορα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά. Στα άτομα με ανεπτυγμένη ομιλία υπάρχει έντονη δυσκολία να ξεκινήσουν ή να διατηρήσουν μια συζήτηση.

΄Γ Περιορισμοί στη συμπεριφορά, στις δραστηριότητες και στα ενδιαφέροντα: παρατηρείται συχνά η έντονη και άκαμπτη ανάγκη του αυτιστικού ατόμου να διατηρεί συγκεκριμένες τελετουργικές συμπεριφορές (πχ να κάθεται σε συγκεκριμένη καρέκλα, να ντύνεται με συγκεκριμένο τρόπο, να παίρνει πάντα τον ίδιο ακριβώς δρόμο) και να γίνεται έντονα ανήσυχο αν οι άλλοι τις διακόπτουν ή προσπαθήσουν να τις αλλάξουν.

Σύνοδα χαρακτηριστικά
Τα άτομα με Αυτιστική Διαταραχή μπορεί να είναι υπερκινητικά, να παρουσιάζουν διάσπαση της προσοχής, παρορμητικότητα, επιθετικότητα, εκρήξεις οργής (πχ να χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο ή να προβαίνουν σε άλλη αυτοτραυματική συμπεριφορά), ή να είναι υπερευαίσθητα στον ήχο, στο άγγιγμα, στο φως ή στις οσμές, να κλαίνε ή να γελάνε χωρίς λόγο, να κουνιούνται ρυθμικά.

Διαταραχή Asperger
Η διαταραχή αυτή μοιάζει με την Αυτιστική Διαταραχή στο ότι εμφανίζει σοβαρή ποιοτική έκπτωση στην κοινωνική αλληλεπίδραση και περιορισμούς στη συμπεριφορά, στα ενδιαφέροντα και στις δραστηριότητες. Διαφέρει από αυτήν στο ότι δεν υπάρχει κλινικά σημαντική καθυστέρηση στη γλώσσα. Βασικά, η διαταραχή Asperger φαίνεται να ξεκινά κάπως αργότερα από την Αυτιστική Διαταραχή. Η πορεία είναι χρόνια, συνήθως για όλη τη ζωή.

Θεραπεία
Μέσα σ' ένα υποστηρικτικό-συμβουλευτικό πλαίσιο, θα πρέπει να δοθούν συγκεκριμένες οδηγίες στους γονείς για την αντιμετώπιση της άκαμπτης και στερεότυπης συμπεριφοράς, καθώς και για τη βελτίωση των κοινωνικών και γλωσσικών δεξιοτήτων. Συνήθως, τα αυτιστικά παιδιά, χρειάζονται ειδική εκπαίδευση ή παρακολούθηση ειδικών προγραμμάτων σε κέντρα ημέρας.