Τα κέντρα ημέρας απευθύνονται σε άτομα με ποικίλα ψυχοκοινωνικά προβλήματα, τα οποία έχουν ανάγκη υποστήριξης τόσο για να αποφευχθεί ο ιδρυματισμός τους, όσο και για να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής τους.

Τα κέντρα ημέρας αποκαλούνται και ως "ψυχοκοινωνικά εργαστήρια". Και αυτό γιατί δείχνουν στα άτομα που παρακολουθούν το πρόγραμμα τους τη διαδρομή, ώστε να αποκτήσουν τις δεξιότητες εκείνες που θα τους επιτρέψουν να εξασκήσουν τα δικαιώματα τους ως πολίτες σε ατομικό, εργασιακό και κοινωνικό επίπεδο, να φτάσουν σε μορφές αυτοδιαχείρισης, αυτοεξυπηρέτησης, επαγγελματικού προσανατολισμού και προκατάρτισης, να μπορέσουν να συναναστραφούν και να συνυπάρξουν με τους γύρω. Με λίγα λόγια, να κατορθώσουν να αποκτήσουν την αυτονομία τους.

Τα κέντρα ημέρας αποτελούν μεταβατικές ημιστεγαστικές δομές, καθώς δεν διανυκτερεύουν τα άτομα μέσα και λειτουργούν μέσω της "προσομοίωσης". Δηλαδή παριστάνουν μια μικρογραφία της κοινωνίας, στην οποία αν κατορθώσει και ενταχθεί το άτομο θα είναι ευκολότερο το πέρασμα του στην κοινωνία.

Επιπλέον η διασύνδεση των κέντρων με το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον εξυπηρετεί την επιστροφή των εξυπηρετούμενων σε μια φυσιολογική συνθήκη ζωής και απασχόλησης.